Spis treści
Spis treści
Jeśli jeszcze nie zauważyłeś, zachodni świat, w którym żyjemy, nie jest rządzony przez nasze ciała, ale przez nasze mózgi. Podczas gdy ta "mózgowa" perspektywa doprowadziła do spektakularnych postępów, co jeśli rozłączenie między naszymi umysłami i ciałami działa przeciwko nam, jeśli chodzi o leczenie?
To pytanie jest często zadawane przez terapeutów specjalizujących się w somatyce - holistycznej, skoncentrowanej na ciele formie leczenia psychologicznego, która staje się coraz bardziej popularna zarówno wśród praktyków, jak i pacjentów.
Nie bez powodu: Od początku pandemii kwestie zdrowia psychicznego, takie jak lęk, depresja i nadużywanie substancji, gwałtownie wzrosły o 38 procent. Obecnie więcej niż jeden na pięciu dorosłych Amerykanów zmaga się z zaburzeniami psychicznymi. Dotyka to nieproporcjonalnie młodych dziewcząt i kobiet, które są trzykrotnie bardziej narażone na komplikacje związane ze zdrowiem psychicznym niż mężczyźni.
Ale czym dokładnie jest terapia somatyczna i dlaczego jest stopniowo postrzegana jako klucz do spokoju, jasności i uzdrowienia? I jak możesz uzupełnić wysiłki swojego terapeuty somatycznego w imię zdrowia fizycznego, duchowego i emocjonalnego?
Zanurzmy się.
Techniki somatyczne zbierają coraz więcej wyświetleń na portalach społecznościowych, takich jak TikTok - platforma często używana przez pokolenie Z w celu uzyskania porad i pomocy w zakresie zdrowia psychicznego - ale praktyka ta sięga początków XIX wieku.
Następnie austriacki psychoanalityk i psychiatra Wilhelm Reich - uczeń Freuda i niemal niekwestionowany ojciec chrzestny terapii somatycznej - postawił pytanie zmieniające zasady gry:
Co jeśli nasze problemy psychologiczne przejawiają się fizycznie w naszych ciałach i są przechowywane w naszych tkankach?
Przenieś się do połowy 20 wieku. Kadra rewolucyjnych myślicieli - głównie Bessel van der Kolk, Pat Ogden, Thomas Hanna i Peter Levine - rozwinęła wstępne przekonania i eksperymenty Reicha i stworzyła nowatorski sposób radzenia sobie ze stanami zdrowia psychicznego, od zespołu stresu pourazowego (PTSD) po dysfunkcje seksualne.
Utorowało to drogę do szalenie udanej książki van der Kolka The Body Keeps the Score, która twierdzi, że "trauma jest zakodowana w trzewiach" i sprowokowała globalny dialog (i stała się hasłem) na temat tendencji ciała do "trzymania się" traumy i jej bodźców. Co ważne, The Body Keeps the Score oficjalnie zmieniło niegdyś przytłaczające przekonanie, że terapia rozmową jest najważniejsza dla leczenia.
Terapia somatyczna opiera się na oryginalnym przekonaniu Reicha, że nieprzetworzone emocje i nierozwiązane traumy utknęły w ciele i powodują szereg zaburzeń, w tym:
Znane również jako "dysregulacja somatyczna", skutki stresu, skomplikowanych emocji oraz zarówno małych, jak i znaczących traum nie są naturalnie widoczne wyłącznie w ciele. Terapia somatyczna podkreśla, że problemy ze zdrowiem psychicznym mogą również powodować zaburzenia snu (takie jak koszmary i bezsenność), problemy z pamięcią, złość, drażliwość, trudności z koncentracją i ataki paniki.
Nasze układy nerwowe wpadają w nadbieg, gdy napotykamy traumę lub sytuację obciążającą emocjonalnie - a wraz z nią produkcja kortyzolu przyspiesza. Zwykle, gdy dana chwila lub wyzwanie emocjonalne minie lub zostanie zintegrowane, nasz układ nerwowy wraca do normy.
Jednak układ nerwowy niektórych osób może zostać uwięziony w trybie przetrwania, zwłaszcza w sytuacjach, które są chronicznie stresujące - niezależnie od tego, czy jest to ciągłe napięcie w związku z partnerem, przeżywanie żałoby, czy mniej niż przyjazne środowisko pracy. Wraz z ciągłym uwalnianiem hormonów stresu, odporność spada, a objawy fizyczne - takie jak wszechobecne zmęczenie - mogą się pojawić.
Zamiast omawiać uczucia, zachowania, procesy myślowe, percepcje i impulsy, jak w przypadku tradycyjnej psychoterapii, terapeuci somatyczni proszą klientów o ocenę tego, czego doświadczają w swoich ciałach.
Napięta szyja, uporczywe bóle brzucha, zaciśnięta szczęka - wszystko to może być postrzegane jako "naczynie" pierwotnego bólu lub nieujawnionych emocji. Terapeuci somatyczni następnie pracują z ciałem na różne sposoby, takie jak ruch, praca z oddechem, techniki relaksacyjne, dotyk, korekta postawy i masaż, aby rozluźnić i rozproszyć te obszary, ostatecznie jednocząc mózg i ciało oraz ułatwiając zarówno równowagę, jak i samoregulację.
Skupienie się w terapii somatycznej na fizycznych dolegliwościach i objawach również organicznie inspiruje zwiększoną samoświadomość - i to z tego miejsca ludzie działają (i reagują) mniej na wyzwalacze, a bardziej z miejsca, w którym są skupieni.
Terapia somatyczna to termin obejmujący kilka metod terapii zorientowanej na ciało, z których najbardziej rozpowszechnione sprowadzają się do:
Doświadczenie somatyczne (SE), stworzone przez wspomnianego wcześniej dr Levine'a, wykorzystuje podejście "oddolne" do integracji i uzdrawiania wspomnień i emocji, zazwyczaj poprzez wykorzystanie kierowanych obrazów, pendulacji i zauważania związku między doznaniami fizycznymi a emocjami. Badania nad skutecznością SE są nieco ograniczone, ale te, które istnieją, pokazują, że doświadczanie somatyczne może pomóc zmniejszyć objawy PTSD.
Psychoterapia sensomotoryczna działa z tego samego punktu widzenia, co cała terapia somatyczna - ciało utrzymuje wynik - i próbuje pomóc pacjentom "dokończyć" ich fizyczną reakcję na traumę i ból, które mogły zostać skrócone podczas początkowego incydentu. (Na przykład niemożność ucieczki w bezpieczne miejsce). Pomysł polega na tym, że zakończenie tego ruchu, dosłownie lub poprzez dyskusję, napełnia pacjenta poczuciem zwycięstwa i pomaga mu zmienić układ nerwowy. Może to być szczególnie korzystna forma terapii somatycznej dla osób z PTSD, gniewem i uzależnieniem.
EMDR, jak jest częściej nazywana, ma na celu wyprowadzenie osób, które przeżyły traumę, z niepokoju związanego z ich wspomnieniami poprzez zastosowanie kombinacji instrukcji i ruchów gałek ocznych (zwykle dyktowanych przez specjalistę EMDR). EMDR, uważany za najlepszą metodę leczenia weteranów zmagających się z PTSD zarówno przez Departament Obrony (DOD), jak i Departament Spraw Weteranów, ma tendencję do przynoszenia bardziej natychmiastowych rezultatów niż jakakolwiek inna forma terapii traumy.
Nie trzeba dodawać, że nie są to jedyne rodzaje somatyki, które może zasugerować twój terapeuta. Medytacja, mindfulness, praca z oddechem, ruch fizyczny, brain-spotting, Hakomi i praca wokalna - wszystkie mogą być skuteczne w minimalizowaniu nieprzyjemnych objawów, negatywnych myśli i destrukcyjnych zachowań związanych z wybranymi problemami zdrowia psychicznego.
Pamiętaj również, że niektóre z tych terapii mogą być połączone z tradycyjną terapią rozmową, a także terapią poznawczo-behawioralną (CBT) - wypróbowaną i prawdziwą formą leczenia, która stara się pomóc klientom zidentyfikować zniekształcenia w ich myślach i wykorzystać proaktywne umiejętności rozwiązywania problemów, aby poradzić sobie z trudnymi sytuacjami.
Po pierwsze: jeśli uważasz, że cierpisz na jakąkolwiek chorobę psychiczną, koniecznie umów się na wizytę u specjalisty. Dzięki ich ocenie i wskazówkom mogą pomóc Ci określić, czy terapia somatyczna może Ci pomóc, czy też inna metoda może przynieść lepsze rezultaty.
Jeśli jednak chcesz po prostu wzbogacić swoje połączenie ciała z umysłem, aby poczuć się lepiej, możesz rozważyć:
Mówiąc prościej, twoja powięź to wewnętrzna sieć twojego ciała - cienka, ale potężna powłoka tkanek łącznych (takich jak glikoproteiny, kolagen i elastyna), która chroni twoje kości, naczynia krwionośne i narządy, jednocześnie utrzymując nienaruszoną strukturę wewnętrzną. Wiele czynników, od urazów po brak aktywności, może spowodować, że Twoja powięź stanie się gruba i sztywna, powodując węzły i inne dolegliwości. Aby to złagodzić, priorytetowo traktuj rozciąganie i zabiegi na ciało, takie jak rozluźnianie mięśniowo-powięziowe.
Joga jest chwalona na całym świecie za swoją zdolność do wzmacniania więzi między mózgiem a ciałem, częściowo dlatego, że wymaga zarówno świadomego oddychania, jak i pozostawania w czasami wymagających pozach. Nie tylko pomaga to rozciągnąć powięź, ale może również promować lepszą regulację emocjonalną, zwiększony spokój i lepszy sen.
Jedną z najbardziej pouczających metafor przedstawionych przez dr Levine'a jest zachowanie dzikich zwierząt w obliczu terroru: Zamiast izolować się, ruminować lub ulegać autodestrukcji, jak może to zrobić człowiek, mają tendencję do fizycznego otrząśnięcia się ze strachu przed galopem ze swoim stadem.
W jaki sposób poleganie na własnej społeczności może zbudować głębszą relację między twoim umysłem a ciałem? Ponieważ rodzina i przyjaciele tworzą poczucie bezpieczeństwa - spokojniejsze, bardziej komfortowe miejsce, które pozwala Ci korzystać z wewnętrznych wskazówek. Jednocześnie ujście dla twoich doświadczeń lub przytłaczających emocji - czy to taniec, malowanie, pisanie czy bieganie - może przywrócić równowagę mózgu i ciała.
Przede wszystkim dbaj o siebie. Kiedy traktujesz siebie wyjątkowo dobrze - ze świeżą, organiczną żywnością, suplementami, które odżywiają twój układ nerwowy, pielęgnującym snem, przyjemnymi zajęciami i, tak, terapią, gdy jest to wymagane - będziesz w znacznie bardziej odpornej przestrzeni, aby poradzić sobie z tym, co może pojawić się na twojej drodze.
Referencje:
Wyłączenie odpowiedzialności: Powyższe stwierdzenia nie zostały ocenione przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA). Produkty te nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania jakimkolwiek chorobom
